Foor de bakker

bildtspraakfoto-jan-de-grootOp ’t werk had ik de autosleutels al an ’e resepsy ôfgeven. De frou achter de baly begreep ’t fortendaliks. Ferbeeldde ik ’t my nou of sâg sij mij  begroatlik an? Afijn, ik liep deur en wylst hoorde ik hur mij alfast feul sukses toewînsen. Ik most even slikke.

Doe’t ik in ’e deuropening fan de  kantoorrúmte staan bleef, keek elkeneen mij fragend an. Ik knikte allenig maar. Se wisten genog: ’t waar weer soafeer. De sfeer in de rúmte sloeg fortendaliks om. Ik foelde naast de spanning dochs ok ’n wêrm gefoel. Och heden, se hewwe met mij te doen. Se wisten dat soks foor mij altyd ’n moeilik momint is.
Ik gong sitten en foordat ik d’r erg in had, worde myn stoel anskoven deur de kollega naast mij, wylst ’n ander met ’n bekertsy koffy ankwam. ”Alleen melk, toch?”, waar syn retorise fraag en allenig maar bedoeld om ’n praatsy met mij in gang te setten. Ik knikte weer. Suchtend startte ik de kompjoeter op. Op soa’n dâg komt mij niks deur de hannen. Ik telde de uren of.
Dan is ’t nag fijf menútten foor ’t momint… Ik doen myn jas alfast an en slút derna de kompjoeter ôf. Wylst deen ’n kollega de deur alfast open. En doe waar ’t soafeer! Ik stoof overeand en floog fort. Búttenen ston myn auto al te wachten. De frou fan de resepsy had ’m alfast starten. Die pop. Ik  dook d’rin en stoof ’t terrain of. Met hoge snelhyd richting St.-Anne.
Met pypende bannen stopte ik útaindlik foor de bakker, sprong de auto út, sprintte de winkel in en tot myn groate opluchting sâg ik d’r nag een lêgen. Ik begon spontaan ’n polonêze te lopen met de froulike metwerker en… Wacht even, bistou bij de bakker dan wel ’s deur ’n manlike metwerker  holpen? Eh… nou… Dink der nag maar even over na.
Ik gaan in elk gefal deur, met jim goedfinen. D’r waar dus nag een gewoane bôl. Emosjoneel bestelde ik drekt deuze brúnne bôl. Doe’t ik die betaald  had, fiel d’r ’n hele last fan my ôf.
Maar Jan, wer gaat dut in de goedighyd over? Nou, gaan jim maar ’s tussen fier en fijf uur na de bakkerswinkel en fraag om ’n brúnne of witte bôl. ’t Komt gau ’s foor dat d’r dan gyn gewoane bôl meer lait. Ja, út de friezer lukt nag wel ’s, maar ’t is niet foor niks de wêrme bakker en niet de  diepfriesbakker, n’twaar? Je wille ommers fors spul en niet fan de dâg fan guster.
’n Bakkerswinkel die’t gyn gewoane bôl meer het, is as ’n kefeebaas die’t op saterdegavend teugen syn gasten sait dat-y gyn bier meer het, maar útaindlik dochs nag ’n kratsy bier over datum út ’n kast opskarrelt…
Dut-kin-dochs-niet?

Jan de Groot

Bildtse Post