Skere

bildtspraakfoto-aldert-cuperus-2Wij, en dat geldt foor mânly en frôly, hewwe tunworig ’n geweldig soort mooglikheden om ôns tefeul an lichemshaar ôf te skeren. En wij hewwe nagal wat haar te feul. An ark om dat haar kwyt te raken is d’r gyn ’ni’ te koop. Fan elektrise apperaten tot weggooiskrâbers, je kinne te kust en te keur gaan.

Ik begryp de mânly niet die’t ’t hoofdhaar helendal ôfskere en ’t beerd as stoppels staan late. De wereld staat bij hur op ’e kop. Der’t se froeger noed fan  stonnen, dat skere se nou soa kort dat de glimmende kale kop in ’t sicht komt. En wat froeger skeerd worde is nou ’n raar stekelig opperflak. ’t Sil wel moade weze… Maar mooi kin ik ’t niet fine. En de herekappers worre d’r ok niet ryk fan.
Hondert jaar leden gong ’t gâns âns met ’t skeren. Failighydsskeermessys waren nag lang niet algemeen. Een keer in de week op saterdegaven gingen de mânly na de skeerder. Meest ’n erbaaier die’t op saterdegaven skeerder waar. ’t Ging doe âns as fandaag de dâg. De skeerbaas had ’t achterhuus as  skeerwinkel inricht.
De klanten op ’n banky bij de muur lâns met op de floer de kwispeldoas der’t de prúmmende mânly fan ’n ôfstand sonder kantroeren hur overtollige fliib in spogen. De skeerstoel in de midden en de tafel met ’t eenpits-peteroalystel met ’t skeerwater d’r op en de skeerlepel d’r in ônder  hândberaik fan de skeerder. ’t Slachtoffer ging in de stoel sitten en liet him insepe deur de skeerder, de skeerkwast stipte hij even in ’t water dat op ’t  eenpitsstel ston met ’n eetlepel d’r in...
Na ’t insepen worde ’t skeermes over ’n lerene riem skerpt. Der’t de skeerbaas over ’t strak trokkene fel de harde stoppels met ’t skerpe skeermes tot op ’t  fel ôfsneed. De wangen kregen ’n aparte behanneling. De skeerder nam derfoor de eetlepel út ’t skaaltsy met water dat op ’t stel ston en doude de lepel in de mônd fan de klant. Dat strakke wang waar dan geskikt om skoren te worren. Waren de wangen skoren dan worde de lepel weer in ’t starigan grizere water set om der te wachten op ’t folgende slachtoffer.
’t Water in dat skaaltsy worde wel anfuld maar niet ferfongen deur skoan bakswater. ’t Waar spitig om  wêrm water fort te gooien, al waar dat ok niet al te skoan. En de mânly waren niet fiis fan nander. Se prúmden allegaar deselde prúmtebak - Drachtster Kei. ’t  Ging d’r om dat de mânly glâdskoren de sundeg in gingen. Se prakkeseerden d’r niet over om hur kop kaal skere te laten. En spullen die’t je nag brúkke  konnen, ok bij ’t skeren, gooiden je niet onnorig fort.

Aldert Cuperus

Bildtse Post