Koestere

bildtspraakfoto-janne-kuiken-2Weer werom fan ’t boadskiplopen sette ik gau ’n bakky koffy en strooide wat eetbers foor de feugels achterhuus. Onder ’t koffydrinken kon ik soa mooi  út de huus weg na de feugels kike, die’t d’r op ôf kommen waren.

De lysters die’t as de bliksem eerst de krinten en de rezinen út ’t feugeleten pikten, maar ’t nag drokker hadden met ’t nander fortjagen as met ’t eten.  Wilens at de lysters der drok met doende waren, grepen de mosken hur kâns om in korte tiid soa feul en soa gau mooglik fan alles na binnenen te  krijen.
’t Koalmesy houde him dúdlik op ôfstand en nam genoegen met de krúmmels, die’t wat an de búttenkant laaien. Myn faste wintergast, ’t  roadborsy, liet him in ’t geheel niet op de kop sitte. Met syn dunne poatsys focht hij as ’n luw om ok wat te bemachtigen.
Omraak pikte hij in de steert  fan ’n paar mosken die’t him gyn eten gunden. Soa skrepten se allegaar op hur aigen menier om ’n maaltsy binnen krijen totdat alles tot an de leste  krúmmel op waar.
At de ândere feugels al vertrokken binne, kin ’t roadborsy nag ’n heel hut rustig op ’n toek fan de seringeboom sitte te kiken. Met syn donkere kraaloochys sit hij der dan in ’e huus op te kiken, soadat ik mij soms ôffraag: wie sit nou wìè te bekiken? Ik him, of hij mij? Nag ’n geluk dat hij bij mij  in de tún sit en niet in ônze súdderse buurlanden der’t nag folop jacht maakt wort op feugels. Is soa’n besy nou niet dúzzend keer mooier levend en  wel, kleurig in de tún, dan doad op ’t bôrd? Hoe lang sille wij nag deurgaan en mene dat wij ’t recht hewwe om alles wat leeft sonder pardon op te  offeren? En maar deurrommele ônder ’t mom fan ’t ekonomise belang.
Soalang at wij op deuze foet feerder gaan om op onnetuurlike wize soafeul mooglik goedkope troep te produseren, dan sille wij froeg of laat der de  reken fan presinteerd krije. ’t Sil allegaar ten koste fan ôns aigen gesondhyd gaan. Ut onsúvvere prosessen is nag nooit wat súvvers ontstaan. Dat is  de wet fan de netuur en die is soa oud as de wereld sels.
Wat d’r met de netuur gebeurt, sil met ôns mînsen gebeure. In de netuur is alles met alles -  en dus ok met ôns - ferbonnen. Late wij die ferbonnenhyd wat meer koestere. ’t Sil ôns allegaar ten goed komme.

Janne Kuiken

Bildtse Post