Weromsien

bildtspraakfoto-janne-kuiken-2In een fan myn ouwe Prana-boekys kwam ik ‘n stik teugen, dat gaat over ‘n bepaalde Indianestam in Súd- Amerika en hoe’t sij de tiid beleve. De beweuners  fan die stam sien ‘t ferleden fòòr hur en foele hoe’t de toekomst achter hur rûg dichterbij komt.

Hur gesicht en însicht is dus naar ‘t ferleden keerd. Meskien  helendal niet soa’n raar idee at wij bedinke dat ‘n prot fan wat ôns soa-al in ‘t leven passeert, nou èn in ‘t ferleden, dat wij derdeur - seker wete - ok meer  însicht kregen hewwe in ôns bestaan, omdat út ’n heel prot dingen in ‘t leven bliken doet, dat de geskidenis him faak herhaalt, faker dan at ôns soms lief is.
In die sin souwen wij, krekt as bij die Indianestam, beter wat meer naar ‘t ferleden sien kinne om ôns foor te beraiden op wat ôns in de toekomst te wachten  staat.
Fansels gaan ons gedachten soa op ‘t eand fan ‘t jaar even werom.Wat het in ‘t ôflopene jaar allegaar om je hine plakfonnen? Waar ‘t geluk of soms ferdriet? “Op myn leeftyd krij ik faker ‘n roukaart dan ‘n geboortekaartsy”, saai ‘n fryndin lessen bij hur neus lâns. Ja, dat is op ôns leeftyd maar al te waar. Wij kinne allegaar de onbetrouberhyd fan ‘t leven. D’r bestaat niks dat ôns beskermt teugen ferlies. Faak dink ik derom an de wize woorden die’t myn lieve Geertsybep saai, at wij tegaar wat over ‘t leven filosofeerden. “At de natuur niet skelmt, gaan ik eerder dan dij,” soa waar hur sechy. Maar sien, de natuur skelmt nagal gau  ‘s. Met lege hannen blive je achter.
Op sommige mominten motte je jesels soms bemoedigend toespreke om altyd maar weer de moed te finen om deur te gaan. Maar met nije hoop gaan wij ‘t  nije jaar in. Alles wat 2018 ôns brocht het, foegt him bij ôns herinnerings. ‘t Is foorbij, ferleden tiid. Nije gebeurtenissen sille hur in ‘t nije jaar andiene en ok die gane weer foorbij. Lees myn gedicht over tiid maar.

Tiid
‘t mônster fan ‘e tiid
hout alles in ‘e tang
wer’t ik ok an begin
‘t blyft ‘n swanesang

derom wil ik soms fluchte
ontkomme an wat komt
skruwe tot an de eander
totdat myn mônd ferstomt

dan stap ik over de drumpel
dan foel ik mij frij
hoe lang is ‘t mij hier geven
is dat tiidmônster an myn sij?

Ik wil jim allegaar nag ‘n gelukkig
en liefdefol nij jaar toewînse.

Janne Kuiken

Bildtse Post