Droomwereld

bildtspraakfoto-janne-kuiken-2Wat kinne de hersens fan ’n mîns soms rare kronkels make, niet selden bij dâg, maar de skimmen die’t hur in de nacht an je fertoane binne faak ok onmooglik en meestal ok totaal onbegryplik. Wer’t al die beelden wegkomme in de nacht en de ferhalen die’t der bij hore, blyft dan nag ’n mistery.

Foor mij persoanlik binne dromen altyd al ’n belangryk thema weest. Fan jongs-an-ôf hou ik al ’n dagboek bij en der skriif ik ok de dromen in op, die’t mij in de nacht opsocht hewwe. Meestal kin ik de bedoeling fan soa’n droom op dat momint niet meteen dúdlik krije, maar na ferloop fan tiid, at ik se toefallig  weer ’s werom lees, wort mij soms toch wel ’t een en ânder dúdlik over mijsels in ’t betreffende droom-ferhaal.
Faak is ’n droom de ferwerking fan de dingen die’t hur deur ’n dâg foordoen, die’t min of meer stagnere in ôns daaglikse leven en hur nachts opnij andiene. Werom at ik dan tot dusse droombeelden kommen bin, is mij tot nou toe niet dúdlik, maar wie weet komt dan in korten nag wel.
’t Begon soa. Ik droomde dat ik met ’n ploechy jonge mînsen op rais waar. Wij bifakkeerden metnander in ’n groate skuur. Ik bin op ’n stoit op de solder  fan ’n skuur, de ânder helft fan de skuursolder is open. Om boven te kommen most men bij ’n smâle, houtene lâder op. Ombeurten komme de jonge  mînsen bij mij boven met hur fragen. Nou gaat d’r ’n maisy teugenover mij sitten. Se het ’n lange, blonde peerdesteert. At se sit, sait se: ”Ik droomde  fannacht over grâs.” En nou komt se bij mij om te fragen wat ’t beteken en dat is al krekt soa ferwonderlik dat d’r in je aigen droom een ferskynt die’t hur  droom an mij om útlêg fraagt.
Al dromende twivel ik en dink: grâs, wat is nou grâs? Niks toch! Soa gaan myn (droom)gedachten. Ik mot d’r over nadinke, sêg ik teugen hur. Dou kînst  eerst wel weer met de ândere kines gaan te speulen. Dan sit ik der stil en alleen om d’r over na te dinken. Want de fraag laat nij niet los, grâs.., grâs...?  Maar dan inenen weet ik ’t! Grâs hout alles bijnander! De grônd, de aarde, alles! Fan grâssoaden bouden se eeuwen húzzen! Je kinne dus ’n huus  bouwe! Ik roep ’t maisy werom en sêg dat ik ’t antwoord weet! Ik gaan bij de lâder del naar ônderen en der, ônder an de trap, fertel ik hur al die dingen,  die’t mij in ’t sin kommen binne.
Wàt souwen de dieren weze sonder grâs! Koeien souwen niet te eten hewwe en wij gyn melk, kees en butter. Sonder grâs souwen wij amper te eten hewe, fertel ik hur. Fan grâssoaden hewwe se diken ophoogd om ’t water fan de see te keren en hewwe wij terpen beweunber maakt. Met grâssoaden  hewwe wij ôns lând opboud.
’t Maisy siet mij an en lústert na wat ik hur fertel. Met ’n skok bin ik wakker! De droom is nag dichtbij. Gau pak ik pin en pepier, foordat die in de froege offen fortflogen is.

Janne Kuiken

Bildtse Post