Kines

bildtspraakfoto-geartsje-wijmengaKines kinne ’t faak mooi bedinke. Soa kwam Ben (ses jaar jong) met de opmerking: ”Mâg ik hait syn ouwe auto nou hewwe, hait het nou ’n ândere auto”.  ”Ni”, waar ’t antwoord, ”die auto is fan pake en bep en die ferkope de ouwe en nou hewwe se foor mij ’n betere, nijere auto kocht.”

Hij sil wel docht  hewwe, hait de betere en ik de ouwe, hew ik ok een. Later sille se him hier fast nag faak met plage dink ik. Doe waar ’t: ”At hait pake is krij ik dan de auto fan hait wel”!! Dat worde beloofd. Se brúkke ok frij groate trekkers op ’t bedriif, maar die binne foor Ben ok te klain; hij wil later bij ’n ânder bedriif werke,want der hewwe se feul groatere trekkers. De tiid sil ’t lere.
Maar at kines waterpokken hewwe, dan kin dat ferskriklik joeke, fooral dat se dan doende binne weer wat te ferdwinen. Ik dink dat ’n prot mînsen hur dat nag wel herinnere kinne. Dat had Hidde dus ok. Hij joekte him útnander, maar wou d’r gyn strooipoeier op hewwe. Der worde hij wit fan en dat kon niet.  Nou waar ’t toefallig om Oud en Nij hine, doe bedocht syn mim ’t folgende. Se saai tun Hidde: ”Dou bist ’n oalykoek en dat strooipoeier is de  poeiersúkker en die strooie wij altyd op de oalykoek; dat hest wel sien en proefd.”
Hidde siet syn mim ’s an, maar dan siet hij de lôl d’r ok wel fan in. Hij  de oalykoek en ’t strooipoeier de poeiersúkker. Mim krijt him al soa feer en ’t joeken wort starigan beter. Hij siet de lôl d’r wel fan in en saai tun elkeneen:  ”Ik bin ’n oalykoek met poeiersúkker.” At ’t Nijjaar is het de strooipoeier syn werk arig deen en kin Hidde in ’t nije jaar weer opgerúmd na skoal.
Kines kinne je somstiden ok raar in ferlegenhyd bringe. Soa komme d’r ’s twee over-bepsêgers bij ouwe-bep, soa’t se die noeme, op bezite en se sien der ’n foto staan fan hur aigen bep. Die is al even leden sturven, maar al hoe klain at se doe ok waren, se prate d’r soms nag wel over. Se stappe de  kamer in, sien de foto en dan is ’t: ”Do hast ús beppe hjir ek stean”. Se begripe nag niet dat ’t fan de een de bep is en fan de ânder de dochter. Fertederend is soks wel.
Fantasy is ok groat bij sommige kines. Janny (fijf jaar) het dat ok. Se is alleen, maar in hur fantasy het se ’n broertsy Jan en ’n sussy, dat nag ’n naam krije mot. Se most deuze week de koffer pakke, want se sou bij Jan komme te weunen. Jan weunt an de Ouwe-Dyk meent se. Mim is d’r niet, maar hait wel. Werom at d’r gyn mim weze sou, der komme je niet achter.
Folgens Janny gaat hij bij hur op skoal. Op de fraag at se ok weer werom komt, is ’t: ”Ja hoor, ik kom wel ’s even weer.” Hait en mim late hur maar, lache d’r maar wat om en wij binne benijd, hoe’t dut feerder gaan sil. Fantasy op himsels is  niks mis met at je deuze leeftyd hewwe.
At Fedde na groep drie sil, fraagt juf him fan groep twee: ”Hest ’t wat naar ’t sin had Fedde? Hij siet juf ’s an en sait: ”Nou ik had docht, dat ik hier wat meer lere sou”. Der staan je dan as juf, gelukkig most se d’r ferskriklik om lache. Had Fedde wel faker hoord.
Klaske worde 65 jaar en wou dat met hur femily fiere deur se te noaden foor ’n etentsy. Sietse, een fan de bepsêgers, besiet de ploeg ’s even en sait:  ”Hier motte wij fan profitere, dut kost niks”. De ândere seun sait even later: ”’Uitbuite’ motte wij dut fandaag.
As hait en mim wille je wel even deur de  grônd sakke op soa’n momint. De femily had d’r lôl om en pake en bep fermaakten hur om die kines.

G.W.-v.D.

Bildtse Post