Woorden fan Rumi

bildtspraakfoto-janne-kuiken-2De gauwighyd werin at de dagen an je foorbij flige is somtiden niet bij te houwen. Ik wor mij der faak fan bewust, at ik weer ‘n bladsy fan de kalinder  nim. De bedoeling is fansels, dat ik der alle dagen een fan ôfhale sil.

Maar faak komt ’t d’r op del, dat ik alweer twee, drie en soms nag meer achterstallige, foorbije dagen, d’r in een keer ôfhale mot. Sokke dagen kin ik  arig op mijsels moppere, potferdikky, sien ‘s an, alweer soafeul dagen foorbij! Wer binne se bleven?
Maar sien ‘s an, fandaag is ‘t âns, fandaag bin ik helendal ‘bij’ en staan fol ferwondering met ‘t skeurkalinderbladsy fan fandaag in de hannen. Met ‘n stik dat skreven is deur de bekinde Perzise dichter Rumi, die’t leefde fan 1203 tot an 1273. Syn tiidloaze gedichten binne over de hele wereld útgeven. En syn woorden fan fandaag fyn ik al krekt soa tiidloas en mooi.
Syn woorden fan fandaag geef ik jim ok met. Hij skriift: “Elke druppel die als regen valt, verliet ooit zijn vaderland - de zilte zee - om de tuin in bloei te  zetten. Elke nieuwe maan reist door de hemel om vol te worden. Elke pion op het schaakbord kan door de overkant te bereiken een koningin worden. Elke reis doet je beseffen dat er andere culturen zijn en dat veel van jouw normen en waarden relatief zijn.
Reizen is goed voor tolerantie en acceptatie van andersdenkenden. Vooral als je ook in je zelf reist, waar je onder al die normen en waarden iets diepers vinden kan. Iets waar geen woorden voor zijn, maar wat jij met iedereen gemeen hebt en wat ons allen verbindt.” Aldus de woorden fan Rumi, ware woorden, tiidloaze woorden. Bedankt  Rumi.

Janne Kuiken

Bildtse Post