Freemde flachys

bildtspraakfoto-geartsje-wijmenga’t Komt niet soa faak meer foor, dat d’r ’n reedrijerij in de openlucht is. Alle iisbanen binne hest overdekt worren in de loop fan de tiid. An een kant wel mooi, maar de búttenbanen hewwe ok wat. Die hewwe ’n bepaalde sfeer, die’t je in ’n binnenbaan nooit krije kinne.

Dut jaar waren d’r in Amsterdam wereldwedstriden in ’t stadion. Om dat soafeer te krijen is niet niks, want der mot ’t iis maakt worre. Dat is ’n heel werk en spannend, want ’t weer kin de mîns parten speule. At de timperaturen te hoog  binne komt d’r gyn goed iis op soa’n búttenbaan. Se hadden as útwyk Herefeen alfast regeld, mocht ’t misgaan. Thialf is ’n overdekte baan en kin heel wat gasten houwe at ’t mot.
Maar gelukkig, ’t weer waar in soafeer goed, de baan kwam d’r al. En at je liefhewwer fan reedrijen binne, dan wille je at ’t even kin dut beleve. Dut komt drekt niet weer foor. Kampioenskappen op ’n búttenbaan.
Sjoerd en Klaske weune in de búttenlannen maar hadden dan ok al heel froeg kaarten regeld fia en met ’n suster fan Klaske. Ok die wou d’r graag hine. Sjoerd het in ’t  ferleden drie keer de elfstedentocht reden. Klaske sat in die tiid in de Frise seleksy, kon dus ok goed rije. De suster het minder kâns had, maar waar ok ’n echte  liefhewwer. Slape konnen se in ’n hotel in Amsterdam, ok dat waar al froeg regeld. In de folder ston een kilometer fan ’t stadion ôf. Nou fergeet dat maar, de eerste dâg  lopende d’r hine waar wel drie kilometer. Werom maar met de tram, dat waar beter.
Nou binne d’r bij sokke eveneminten heel wat foorskriften. Je mâge hest niks meer metnimme ’t stadion in. De rûgsak mocht maar een a-fiertsy groat weze. Nou, der kin niet feul in. D’r waren dan ok heel wat besoekers die’t de boel inlevere mosten. Bôl en broadsys mocht ok niet. En meer fan sokke foorwaarden worden steld.
Nou binne de baide frôly fan oorsprong Bilkerts. Wat doen Bilkerts, die soeke wel dingen op die’t wel mâge. In de binnenbús ’n broadsy, klain rûgsakky met, dat wel. Maar de Bildtse flachys mosten ok met. At se dan op de tillefizy kwammen, souwen se de femily sien late wer’t se satten.
De kontrôle-man froeg, doe’t hij de flachys sâg, at se út Súd-Afrika kwammen. ”Ni,” saaien se, ”wij komme fan ’t Bildt”. Had hij nag nooit fan hoord. Sjoerd, nag altyd Nederlâns pratend (komt fan oordsprong út Loosdrecht) fertelde: ”Weet u wel, waar de auto in het slik stond in de Waddenzee, misschien hebt u dat op TV gezien”. ”Ja zeker” saai die man, ”dat was in Friesland”. ”Nou daar heb ik mijn vrouw vandaan gehaald”.
De man most lache en se mochten de flachys metnimme ’t stadion in. In ’t stadion waren d’r meer die’t hur ôffroegen wer at se wel niet wegkwammen. Deuze flachys  hadden se nag nooit sien. Soms praatten die frôly ok ’n freemde taal, wat dat waar, wisten se niet en dan later waar ’t weer Nederlâns. Freemd waar ’t. Maar bij nafraag konnen die d’r ok wel om lache.
Wat se doe de eerste dâg nag niet wisten, dat se al frij gau de regenkleren broad- en broadnorig waren. Gelukkig waar ’t de leste dâg droog, maar genoaten hewwe se,  dat wel.

G.W.-v.D.

Bildtse Post