Utfanhuze bij pake en bep

bildtspraakfoto-geartsje-wijmengaAt je ouwer worre binne je meestal wat minder fleksibel in je doen en laten. Der is niks mis met, dat is gewoan soa. Dat onderfon Antsy ok. At je ’n paar dingen út hur leven hale, hewwe je nag maar ’n stikky fan alles wat hur overkommen is.

Fytse doet se graag, maar at je dan thúskomme en je fâle flak foor de  gerazydeuren is ’t krekt al doen je ’t d’r om, maar dat is niet ’t gefal. Je frage niet om ’n stikkene êrmtak en weken in ’t gips, dan soeke je wel wat âns. Gelukkig kinne sij en hur man d’r wel op út, de êrmtak blyft wel sitten. ’t Mot allegaar syn tiid wat hewwe en tegaar kinne se ’t wel rêde.
Dan komme d’r op ’n offen timmerloi foor wat putsys bij hur om huus hine. Alles mot op ’e tiid syn onderhoud hewwe. Sjoerd fraagt hoe laat at se koffydrinke wille  en hoefeul mannen at d’r binne. D’r is maar een en om half tien graag koffy. Antsy sorgt dat de koffy klaar staat, dan kin se straks ’t soa maar andrukke. Kin  se eerst nag wel wat âns doen. At se ’t apperaat ansette sil, komt d’r nag ’n timmerman bij. Dus meer koffy in ’t filter en meer water in ’t apperaat. Klaar, dinkt se, dan hew ik drekt koffy. Ja, d’r waar wel koffy, maar dat liep over ’t ânrecht want Antsy had de koffypot op ’t ânrecht staan laten en niet ônder de drup set. Alles sat  d’r ônder en se most nag ’s koffysette.
Tidens de seumer wille twee wat ouwere pake- en bepsêgers nag wel ’s bij bep en pake útfanhuus. Se hewwe hele goeie herinnerings an eerdere dagen. Nou  hewwe se niet feul bêdegoed meer, want de jeugd weunt niet soa feer fort dus fan útfanhuzen komt niet feul meer. Se hewwe met een fan de kines de bêden  roild, de matrassen die’t d’r laaien waren nag nij en die fan ’e kines worden minder. Klaar dus.
Maar dan de útfanhuzerij. De kines kinne best foor ’n paar nachten op die ouwere bêden slape, dinkt bep. Maar na even de gesichten sien te hewwen dinkt bep  wat is d’r, werom siet Sjoukje nou wat suur. Maar niet te feul andacht an skinke, bep weet ok niet recht wat se d’r met an mot. Bep froeg, wanneer komme jim dan en is d’r dan ok wat te rêden in ’e buurt wer’t jim hine wille? Dat wort overlaid, maar dan komt dos ’t hoge woord d’r bij Sjouky d’r út. Se wil liever niet op dat bêd   boven slape.
Bep kin niet bedinke werom dan niet. Na wat hine en weer praten is ’t inenen: ”Nou sien, op dat bêd binne wij maakt en derom wil ik der niet op slape”. Bep is  stil, maar pake buldert fan ’t lachen, dut het-y nag nooit fan syn leven hoord. Fan ’t útfanhuzen is ’t tot dusfeer nag niet kommen. Sil dut ooit nag gebeure? Bep  koopt d’r gyn nije matrassen foor. Dat is hur te mâl.


G.W.-v.D.

Bildtse Post