Rosbyf

bildtspraakfoto-douwe-swart-2 2013Frou Nep en frou Nijs kwammen toegelyk bij de slachter an. Se stonnen baidegaar foor de deur nander te groeten. Se konnen nander. Wie sou opendoen?

Frou Nep, die’t nagal an ’e maat waar, kwam fetsoenlik út ’e hoek met: ”Gaan jou eerst maar.” ”Ni, gaan jou maar foor,” saai frou Nijs, ”dan bin’ jou foor mij an ’e beurt. Jou hè ommers langer werk om thús te kommen.” ’t Waar drok in ’e saak. Bij ’t rút  lâns ston ’n nij houten banky.
”Wij kinne wel even op dat banky sitte, even teste at ’t hout.” Sippy sat al. Lippy gâf hur ok del. ’t Houde. De slachter en syn faint holpen twee klanten. ’t Waar feerder stil in ’e saak.
Sippy keek Lippy an en saai: ”Hest dat guster ok hoord? Die Ingelse wetenskapper is overleden. Hoe hytte hij nou ok al weer? Halwin of sokssoawat. Ni… nou, dat wil my niet in ’t sin skiete, maar ’t maakt ok niks út, hij is wel doad.” ”Ja, die sat altyd bryk in ’n karrechy en hij praatte met ’n núvver stimmetsy. Die man waar och soa knap.” Lippy most even an hur man dinke. Jan waar niet soa knap. Hij had niet eens ’n faste baan, maar ja, wie had ’r nou nag ’n faste baan? ”Ik sâg op ’t internet dat die man berekend had hoe oud at ’t heelal is. Wel dúzzendmiljard jaar!”
Soks gong Lippy te feer boven de pet, maar se herinnerde hur faag dat se hoord had dat ’e wetenskapper ok over ândere saken nadocht had. ”Ik hè hoord dat-y wat te maken had met swarte katten.”
”Ja,” saai Sippy, ”der het ôns buurman mij ok wel ’s over ferteld. Dan dúzzelt ’t mij foor de ogen. Die kringen fan beesten binne d’r wel,  maar je siene se niet. Is soks nou niet núvver?”
Lippy docht diep na en saai doe halfsacht: ”Ja…” ”’t Is krekt as in ’t pikkedonker,” ferfolgde Lippy, ”met ’e dikke boom in ôns tún. Je sien ’m  niet, maar hij staat ’r wel.” Se toverde ’n fleurige blik op hur gelaat. Had se dat niet mooi said? Sippy reageerde niet, maar rommelde  wat in hur tas om. ’n Búddoek kwam te foorskyn. Se snoat hur neus, luud.
”Half Nederland het ’e gryp.” Even waar ’t praat op. ”Die swarte ka…” ”Binne jou al weest te stimmen? overtroefde Lippy.” ”Ik stim niet  meer, al jaren niet meer. Na die herindelings lo’ ik ’t wel. ’t Wort allegaar feulsten te groat en wij sitte op ’t foeteneand.”
Lippy maakte hier  ’n gedachtesprong. ”Sij sitte der maar wat.” Sippy knikte tidens de lêste woorden met hur hood naar achteren. Even  feerderop in ’e straat ston ’t ouwe gemeentehuus, ooit ’t sintrum fan ’t dorp, ja fan ’e hele gemeente. Nou waaide allenig de wyn d’r nag omhine, en ’t waaide, en ’t waaide. ”’t Is koud fandaag.”
”Nou ’t het wel ’s kouwer weest. Froeger, doe waar ’t koud. Stringe winters hè wy niet meer. Fleden week waar ’t bij ôns achterhuus al sekuur sestyn graden! Of waar ’tseuventyn? Nou dat weet ik niet meer, maar ’t waar wel wêrm.”
”Wie is d’r an ’e beurt?” froeg de faint. Lippy gong staan en wees na de fitrine: ”Anderhalf ôns rosbyf.”
Douwe Zwart

Bildtse Post