Oudsys doen ’t nag best

bildtspraakfoto-geartsje-wijmengaDat wij in maart nag reedrije konnen had gyn een fan ôns ferwacht. Ja, Piet Paulusma had wel angeven dat men deuze winter op redens  kwam te staan, maar Piet het ok wel ’s broad had. Maar ’t kwam wel út, hij het gelyk kregen. En hoe. Niet alleen de iisbanen kon  op reden worre maar ok op sommige stikken fan faarten.

D’r binne fansels altyd waaghalzen en dat sil ok wel soa blive. Sommigen gaan de faart út en sien ’t iis golvend foor hur út gaan. Ok alle jaren at d’r iis is, kost ’t mînselevens dat is ok altyd al soa weest en sil ok wel soa blive. Ok nou weer. D’r worde wel waarskoud dat ’t iis  niet overal fertroud waar. Je siene ’t niet altyd at ’t iis op sommige plakken nag niet sterk genog is. ’t Blyft oppassen totdat men de  tochten útset het.
Spitig genog sat ’n Bildtdorpetocht d’r niet in en ok de Elfstedetocht leken d’r nag niet op. De jeugd en ok ânderen hewwe lekker even  geniete kinnen en beleefd wat iis doen kin. Feul bútten en rooie wangen krije.
Maar niet alleen de kines waren op de iisbaan te finen en genoaten, ok ouweren, sij wouwen nag wel ’n streky sette. De een durde wat  meer as de ânder, maar at je 77 binne dan hale je soms de redens ok nag út ’t fet. Der kinne je bewondering foor hewwe at sokke  deursetters ’t nag prebere wille en durre. De lêste jaren waar d’r gyn iis en na de overdekte banen gaan de meesten niet meer. Dan  motte je wel ’n hele goeie liefhewwer weze. Dat is Klaske ok, ’n aards-liefhewwer fan reedrijen. De eerste dâg wou ’t foor gyn meter met Klaske, fâle, help krije bij ’t omhoog kommen, maar gelukkig niks broken. De redens kregen de skuld, die souwen wel stomp weze. Dus redens na de sliperij en de ândere daags nag ’s weer perbere.
Je kinne d’r as ouwere faak frekte min over dat je inlevere motte en sommige dingen niet meer kinne. Deursette is dan ’t doel. Wat mene se wel niet. Stomp waren de redens niet echt, had de reedsliper said, maar d’r sat wel ’n braam op. Dus weer op na de iisbaan. Der staat ok kunde fan Klaske an de kant. Die fertelde hur: ”Ik perbeerde ’t al even, maar durde niet meer, dus ophouwe foordat d’r  ongemakken gebeure”. En ja inlevere, dat doet seer. Klaske dinkt, ik doen ’t dos nag ’s. Dut lever ik nag niet in, ik mocht altyd soa graag rije.
Se besiet alles ’s even om hur hine, d’r binne arig wat kines op de baan, maar se het ja said en nou de redens ônder en rije. Eerst gaat  ’t nag niet soa goed maar starigan wort ’t beter. De tranen lope hur over de wangen, de wyn staat fol op de baan en wynkracht ses is niet  niks. Nou het Klaske wel faker last fan tranende ogen at ’t harde wyn is, dus dat is hur niet freemd.
De eerste rondsys gaat ’t met feul moeite, maar ’t wort beter. Na drie rondsys het se ’t streken arig te pakken. Tien rondsys en dan dinkt se nou maar ophouwe âns wor ik  te moe en dan wort ’t fâlen, dat mot niet. Se is wilens ’t rijen ok al weer ’n keer omgaan maar ’n behulpseme rijer holp hur weer  overeand.
De súkkelarymelk smaakte beter as de dâg d’r foor. At je soks hore dan dinke je bij jesels, wat ’n prestasy foor een fan 77 jaar. Hulde  Klaske, heel feul fan deuze leeftyd doen ’t jou niet na.


G.W.-v.D.

Bildtse Post