Behelpsem

bildtspraakfoto-roosmarijn-andringaOns negenjarige jonge kin mij altyd heel goed helpe. Ik mot d’r alleen goed om dinke hòe’t ik him wat fraag. Hij hout naamlik ok wel fan ’n grappy. Alles wat ik sêg, fat hij graag letterlik op. En dan gebeurt d’r befoorbeeld ’t folgende:

Lessen sat hij te tekenen bij de keukentafel, terwyl at de dochter en de ândere seun boven op hur aigen kamer speulden. Ik hong met myn hoofd boven de  dampende pannen bij ’t fornuis. At ik ’n fork in de irpels steek, sien ik dat se nog binne, dus draai ik mij om en fraag: ’Wilst even roepe dat wij ete kinne?’ Hij kykt niet op fan syn tekening, maar brult al kleurend: ’Wij kinne ete!’
Ik skud ’t hoofd: ’Ja, soa kin ik t ok.’ At ik de appelsmotspot út de koelkas haal, blykt die pot hest leeg te wezen. Ik sêg tun him: Soust even ’n nije pot appelsmots pakke wille?’
Hij gaat overeand en loopt na defoorraadkas. Even later komt hij gnizend en met lege hannen de keuken weer in. ’Dou soust dos ’n pot appelsmots pakke?’ fraag ik. ’Ja en ik hew him ok pakt’, sait hij met twinkeloochys. ’En doe hew ik him ok weer delset.’
Ik skud ’t hoofd en loop naar ’t bestek-laad. Ik pak d’rút wat wij  norig hewwe en loop met folle hannen na de tafel. Die lait fol met stiften, potloaden, gom en tekenpepier. De seun sit alweer bij de tafel en dus fraag ik: ’Wilst de tafel leegmake?’ Hij kykt lachend na my en sait gychelend: ’Fansels!’ En met een haal feegt hij alles fan de tafel. At hij myn ferbaasde gesicht siet, sait hij: ’Mim saai niet hòe’t ik ’t doen most.’
Soa kin ik nag heel wat foorbeelden geve. Foor deuze ”ongein” bestaat fansels maar een straf. At wij ’t eten op hewwe en de kines bij de tafel weg gaan, roep ik  him bij mij en sêg dan: ’Ik hew dochs soa’n joekte onder dyn oksel.’
Ik kin de sin niet eens ôfmake of hij is d’r al gychelend as ’n haas fandeur. Bij de bank haal ik him in en kitel him ’s goed deur. Dan kin die jonge even lekker  lache. Der is hij naamlik ok heel goed in.

Roosmarijn Andringa

Bildtse Post