’n Wyndrige hoek

bildtspraakfoto-janne-kuiken-2De halffergane blâden binne ’n speulbâl in de harde wyn. Al draaiende blive se op ’n stil plak, út de wyn, lêgen. ’n Beskaiden glimpy sonlicht skynt offens en  avens deur ’n klaine opening fan de donkere, boiïge wolken over ’t lând.

De stormachtige wyn slaat bijtiden in golfachtige flagen op ’t ouwe pannedak. Maar  soalang ’t nag niet ’echte’ golven binne, is ’t mij troast.
Deur de feninige súdwestewyn slaat de regen je rechtstandig in ’e kop. Ik hew ’t te doen met de aarme fytsers, die’t d’r deur motte en diep foorover op ’t stuur  hange, hur skrap sette om foorút te kommen. ’t Binne de daaglikse beelden fan deuze desimbermaand, de donkere dagen foor Korsttyd. Wolken, wyn en water die’t ôns soa ’t ouwe jaar útblaze. Dagen werin at je even werom siene op ’t jaar, dat foorbij is en ik mij ôffraag: wer gong ’t mij foor de wyn en wer had ik  teugenwyn?
Onderwilens dwaalt myn oog over de kale, natte, glimmende, krekt omploegde klaaigrônd. Ik weet seker dat der ankem jaar weer fruchtbere gewassen út fort  komme. Maar wat ’t mij - en ôns - bringe sil, lait nag ferburgen achter ’n gerdyn fan onwetendhyd. Wij motte maar ôfwachte wat ’t nije jaar ôns bringt.
Deur de nooit ôflatende wyn binne wij waarskynlik koppige deursetters worren. Soms het ’n mîns teugenwyn norig om d’r achter te kommen wie’t-y is en wat-y an kin. Eeuwenlang het de wyn ôns as seefarende nasy gyn wynaaies laid. De ”Gouden Tiid” souwen wij niet had hewwe at de skippen fan de VOC met rike koopwaar de wyn niet fol in de sailen had hadden. Wij leefden as ’t ware fan ’e wyn.
’t Is heel wel mooglik dat sels Rembrandt der syn bekindhyd an te danken het deurdat hij de rike kooploi met al hur pracht en praal in die tiid op ’t doek fastlaid  het. Dat ôns wynderige hoek aansen ’Waadhoeke’ wort is fansels ’n regelrechte ramp. Maar in ôns hart blive wij Bilkerts, ok ankem jaar! Dat ’t jim in 2018 ok foor de wyn gaan mâg.

Janne Kuiken

Bildtse Post