Flais

bildtspraakfoto-roosmarijn-andringaIk bin an ’t koken. Wij ete ’Hollânse pot’: irpels, groente en flais. Myn keus foor fandaag is brokkoly met gehakbâlen. ’t Rúkt al lekker in ’e huus at ôns seuvenjarige dochter neskierig de keuken in komt. ’Kinne wij al hest ete? Ik hew honger as ’n wolf!’ sait se, terwyl at se de rook fan ’t eten opsnuuft. 

Ik wiis na de strúfpan. ’’t Flais is nag niet helendal gaar. At dat klaar is, kinne wij ete.’ ’Wat betekent dat, dat ’t flais niet gaar is?’ fraagt se krekt op ’t momint dat hur oudste broer de keuken in komt. Die foelt him drekt ropen om ’t út te lêgen. ’At ’t flais niet gaar is, dan is ’t road en nag rau.’
Syn sussy trekt de neus op. ’En werom kinne je dat dan niet ete?’
’Rau flais is niet goed foor  je, der worre je syk fan,’ sait-y wiis. Se kykt skrokken en fraagt deur. ’Hoe kin ’t dan dat je der syk fan worre?’ ’Omdat ’t fol sit met bakteryën’, weet hur broer ’t antwoord. 
Dochter maakt hur soa groat mooglik om met groate ogen in de sissende strúfpan kike te kinnen. ’Dus wij ete aansen bakte bakteryën?’ fraagt se met optrokkene wyngbrauwen. Se doet ’n  stap bij ’t gasstel weg om dramatys út te roepen: ’Ik wor fegetariër!’

Roosmarijn Andringa

Bildtse Post