Fekânsy

bildtspraakfoto-roosmarijn-andringaOflopene fekânsy waren wy met syn fijven na Denemarken. ’n Ander lând, ’n ândere taal. Ons oudste seun hout heel feul fan taal. Hij waar dan ok blij ferrast dat de keukenkassys  folhongen met plakkers, die’t angaven wer’t wy de ‘flade plader’ (platte bôrden), ‘drikkeglas’ (glâzen) of de ‘salatslynge’ (de gatsypan) oprúmme mosten.

Hij houde my graag foor de gek deur te fragen om ‘n ‘lille plade’ en ik had gyn idee wat-y bedoelde.
Hij kin him ok al arig rêde in ’t Ingels en genoat d’r fan at hij klussys foor ôns doen mocht. Soa gâf hij an ‘e resepsy  deur dat wy de ‘key in the box’ achterlaten hadden.
En doe’t se met ’n knypoog froeg at hij ok betalen gong, antwoordde hij lachend dat syn ‘father’ dat doen gong. Syn broertsy en sussy keken de kûnst goed fan him ôf. Bij ’n besoeky an ’n kasteel froeg de kassjêre hoe oud at de kines waren.
Se keek derbij na de kines sels, dus liepen se om de beurt na hur toe om in ’t Ingels te fertellen hoe oud at se waren. Doe’t de dochter fertelde dat se ‘six’ waar, kreeg se ’n folsin in ’t Ingels werom. Se bloasde d’r fan en keek my an foor help.
Ik glimlachte bemoedigend na hur, saai dat ’t goed daan had en fertaalde ‘t foor hur. De frou sait dat ’t foor dij fergeefs is. Se keek trots bij ’t komplimintsy en ferfolgens wat bedinklik bij de rest fan de sin. ‘Maar ik bin helendal niet fergeefs’, saai se met twinkelende ogen en rechtte hur rûg. ‘Ik bin onbetaalber!’ En soa is ’t maar krekt!

Roosmarijn Andringa

Bildtse Post