Schaaf in duplo

bildtspraakfoto-douwe-swart-2 2013Op ’t stoit komt hest elke week ’n man út Beetgum bij mij op ’t werk del om fan alles en nag wat út te soeken over syn femily. Hij hyt Sjoerd Schaaf. Hij is gyn femily fan Sjoerd Schaaf út St.-  Anne die’t lessen overleden is.

Ons Sjoerd Schaaf het foorsitter fan ’e Stannebuurtster foetbâlferening weest en sat fan 1966 ôf in ’t bestuur fan ’e ferening Plaatslik Belang die’t in 1983 omset worde in stichting De  Waaie. Hij het ’r foor sorgd dat ’r in 1985-1986 ’n groatere kentine met kleedkamers op ’e Waaie boud worre kon. Dat deed-y niet alleen fansels, maar tegaar met ’e andere bestuursleden:  Pyt Martens van Dijk, Pyt Bloembergen, Jan Wiersma en Arryn Krap. Se binne d’r allegaar niet meer.
Op Stannemetmaandegaven organiseerde de foetbâlklup altyd ’n foetbâlwedstriid. Faak met ’n Bildts tiim en betiden kwam oud-Herefeen of sokssoawat dan opdraven. Je trekke mînsen  na de Waaie en de kermisloi ferdiene d’r weer wat an. Maar doe’t in 1988 ’t heuse Ajax ’n week na de met op ’t pregramma ston, besloat ’t foetbâlbestuur dat ’r op maandegaven maar ’s  wat âns organiseerd worre most. Rin Westra kwam met ’t foorstel om ’n toutrekwedstriid te houwen. Nou, dat leken wel wat. En Rin bedocht ok dat Sjoerd Schaaf, de foorsitter fan ’e  stichting De Waaie ’t dan wel wat an nander prate kon. ’n Mikrefoan met wat snoeren waar gau regeld. Soa said, soa deen.
Die maandegs waar ’t glúppende koud! Wij dochten allegaar: d’r komt gyn kop, maar dat hadden wy mis! ’t Waar swart fan ’e mînsen! D’r waren feertyn Frise bondsploegen útnoadigd, soa’n 120 toutrekkers en –treksters, want d’r waren ok fijf frôlysploegen. ’t Fon plak op ’t gemeentlike treningsfeld. ’t Worde omploegd! Ondanks dat ’t dus och soa koud waar (echt  tannemetweer), praatte de foorsitter fan ’e stichting an een stik deur. Syn och soa herkinbere stim (”Beste mînsen, wij binne hier fenaven…”) klonk as altyd optimistys deur de geluudsboksen.
Maar doe’t-y later op ’e aven op ’t och soa kouwe treningsfeld de prizen útraikte, waar d’r nag maar ’n klain handsyfol fan over. De mînsen satten allegaar boven in de wêrme kantine en  Sjoerd ston hest moedersyl alleen op ’t treningsfeld. Dat kon ’m niks skele. Hij praatte as brugman, entoesjast en onferstoorber en hij fermaakte ’m opperbest, soa leken ’t. Wij hewwe d’r  later faak met him om gnize kinnen, over die beroemde toutrekwedstriid op die kouwe Stannemetmaandegaven. Nije week ontfang ik die andere Sjoerd Schaaf út Beetgum weer. ’t
Leven gaat feerder.

Douwe Zwart

Bildtse Post