Foorjaar

bildtspraakfoto-janne-kuiken-2Sachys slúpt de wyn deur ’t groen fan de winterwait. Barende golven bewege as ’n rimpeling op ’n groene see fan de opgroeiende wait. Feugels kwinkelere luudkeels, op soek naar ’n partner; kom! kom!, sien mij. Maar foorlopig wort ’t onderkommen ôfkeurd deur de soekende koalmezeparen.

’t Geroffel fan de specht op de stam fan de boom achter huus klinkt feer deur de stille omgeving. Wonderlik hoe’t-y ’t met syn klaine koppy altyd maar weer folhout. Myn feugelhokky het-y met syn geweld helendal na syn hând set.
Alle jaren teugen de hêst, at de broedfeugels ’t nêst al lang ferlaten hewwe, is ’t syn weun- en ferbliifplak. Altyd teugen seumertiid, je kinne de  klok d’r op lyk sette, krúpt-y in ’t leegstaande hokky, komt nag ’n keer as tien met syn kop na búttenen, kykt na links en na rechts út ’t hok weg om him hine en wilens at ik him hier út de  huus weg goed sien kin en ’t hokky flak an ’e dyk teugen ’n boom spikerd sit, ferbaas ik mij alle keren weer at de een of ândere groate frachtauto op nag gyn meter an ’m foorbij rijt en hij met syn koppy stiif en strak na búttenen sitten blyft te kiken.
En, soa’t ik him der sitten sien, bin ik d’r hest wis fan, dat him d’r ok niks fan ontgaat, hoe’t ’t d’r hier bij mij in ’e huus soa al om en toe gaat. Al ’n paar keer is ’t mij opfâlen, en niet toefallig, dat, at ik bezite had, hij al na de eerste keer dat-y syn koppy út ’t hokky stak, de wyk nam. Alle keren at ’t gebeurde, waar ik hooglik ferbaasd, maar bovenal fyn ik ’t grappig, ja, hest wat mînslik. Maar soks motte je nooit luudop sêge, fansels.
De hele netuur barst hest út syn foegen en nag ’n paar werme dagen en dan, ja, foordat je ’t wete, sitte alle bomen al weer folop in ’t blâd. Tere bloeisels tooie de kale toeken fan de krinteboom. ’t Is hartferwermend wat foor ’n wondermooi gesicht at soks is: as ’n jonge maitydsbruid op hur huwliksdâg in witte kant wikkeld.
’t Gedonder met ’t uur d’r ôf, de seumertiid, is weer begonnen. Ik hoop maar dat ’t Europees parlemint de anfragen fan al die mînsen, die’t d’r niet teugen kinne, aindlik tegemoet komme sille. Bij menigeen raakt de bioloochise klok totaal fan ’e slâg. ’t Hele gedoe, met dat uur eerder en dan weer later, is na myn mening load om oud izer.

Janne Kuiken.

Bildtse Post