Wethouder Nel Haarsma op visite in de Beuckelaer

1634-nel-haarsma-bezoekt-beuckelaer-1Witte jas aan, pet op, en meekoken aan een barbecue voor 110 mensen - Wethouder Nel Haarsma gebruikt de zomerperiode om wat vaker op pad te gaan en mensen te ontmoeten. Bevangen door het schrijfvirus- Haarsma schreef met haar collega collegeleden vorig jaar een special in deze krant - deed ze verslag van haar ervaringen.

1634-nel-haarsma-bezoekt-beuckelaer-2Door Nel Haarsma - Tijdens het zomerreces is het rustig op het gemeentehuis. De afgelopen jaren gaan mijn man en ik voor en na de schoolvakanties met vakantie. Om die reden  werk ik de zomerperiode gewoon. Dit jaar heb ik me voorgenomen om op de rustige momenten de ouderen onder ons te bezoeken. Zo ben ik met iemand bij ons uit het dorp een middagje op pad geweest in verzorgingshuis de Spiker te Harlingen als ‘zuster’ (geheel en al gehesen in wit uniform, hakschoenen uit en sieraden af). Een ervaring was het om mee te lopen in de zorg. Om te ervaren hoe druk de medewerkers het hebben en hoe weinig tijd er over is voor een praatje met de mensen die er wonen en die het heel fijn vinden om wat extra aandacht te krijgen...
Een week later bel ik de Beuckelaer om ook daar eens bij de mensen op bezoek te gaan. Altijd welkom, werd er tegen mij gezegd, dus zo gezegd zo gedaan. De eerste keer drink ik koffie met de mensen in het restaurant en breng ik daarna wat individuele bezoekjes bij mensen thuis die ik ken. Geweldig om met de mensen in gesprek te raken, hun levensverhalen te horen en ook van hen te horen hoe mooi ze het vinden in Beuckelaer.
Twee weken later ga ik weer koffiedrinken in het restaurant van Beuckelaer. Nu praat ik weer met andere mensen en ook nu weer is het heel gezellig. Terwijl ik zit te praten komt Jan de Vries van Beuckelaer bij me. Hij vertelt me dat er tussen de middag een barbecue georganiseerd wordt. Er komen veel mensen eten (45 van Beuckelaer en 65 mensen via SWO) en er kunnen wel wat extra handen gebruikt worden in de keuken. “Heb je daar zin in en wil je dat doen voor ons vandaag?” vraagt Jan. Nou, dat vind ik wel een heel leuk aanbod en ik maak er dan ook graag gebruik van.
Een week later bel ik de Beuckelaer om ook daar eens bij de mensen op bezoek te gaan. Altijd welkom, werd er tegen mij gezegd, dus zo gezegd zo gedaan. De eerste keer drink ik koffie met de mensen in het restaurant en breng ik daarna wat individuele bezoekjes bij mensen thuis die ik ken. Geweldig om met de mensen in gesprek te raken, hun levensverhalen te horen en ook van hen te horen hoe mooi ze het vinden in Beuckelaer.
Twee weken later ga ik weer koffiedrinken in het restaurant van Beuckelaer. Nu praat ik weer met andere mensen en ook nu weer is het heel gezellig. Terwijl ik zit te praten komt Jan de  Vries van Beuckelaer bij me. Hij vertelt me dat er tussen de middag een barbecue georganiseerd wordt. Er komen veel mensen eten (45 van Beuckelaer en 65 mensen via SWO) en er kunnen wel wat extra handen gebruikt worden in de keuken. “Heb je daar zin in en wil je dat doen voor ons vandaag?” vraagt Jan. Nou, dat vind ik wel een heel leuk aanbod en ik maak er dan ook graag gebruik van.
Ook hier moet er een witte jas aan, sieraden af en als klap op de vuurpijl een heuse witte pet op mijn hoofd (vreselijk!). Maar de hygiëne die geldt in de keuken gaat boven alles. Handen wassen en ontsmetten is het volgende advies en na een mooie rondleiding in de keuken van chef-kok Foppe Venema kan het werk beginnen. Zo’n 110 mensen maken vanmiddag gebruik van de barbecuemaaltijd. Daarnaast moeten de vaste maaltijden ook nog worden bereid (iedereen dag zo’n 180) en bij de mensen worden bezorgd. Het werk in de keuken wordt door zes tot acht personen gedaan. Om je heen kijken en niet opletten is niet aan de orde want dan loopt de boel in de soep.
1634-nel-haarsma-bezoekt-beuckelaer-3Ik ben onder de indruk van wat er dan allemaal moet gebeuren in zo’n keuken. Mij wordt uitgelegd wat ik moet doen en al gauw sta ik de salades te bereiden met de andere kok, Anton van der Woude van de Beuckelaer. We zijn al snel op elkaar ingewerkt en ik vind het leuk werk om te doen. Daarna help ik een jongeman van 16 jaar, Arjen de Vries, die hier deze weken vakantiewerk doet. We doen de gehaktballetjes met paprikaschijfjes aan een spies voor de barbecue. Terwijl we dit aan het doen zijn babbelen we over zijn vervolgstudie en over mijn werk. Erg leuk!
Nu is het voorbereidende werk bijna klaar en gaat het vlees naar de barbecue. De eters voor die middag stromen al langzaam het restaurant binnen en ook staat er een heel aantal vrijwilligers klaar om te helpen en te serveren. Ik vraag of ik ook een handje kan helpen maar dat is niet de bedoeling. Er zijn genoeg vrijwilligers en ik mag mee eten en tussen de mensen gaan zitten.
Eerst wordt de salade geserveerd met een glas drinken naar keuze. Vervolgens komt het heerlijk bereide vlees langs en wordt er nog een frisse salade op tafel gezet. Terwijl dit alles langs komt zitten we gezellig aan tafel te eten en tussendoor te praten over het verleden en over de familie van de dames. Tijdens dit alles worden we bediend door de vrijwilligers die als professionele serveerders hun werk doen. Als dessert krijgen we nog een heerlijk ijsje toebedeeld. “Goh wat hewwe wij ‘t hier goed niet?,” zeggen mijn tafelgenoten. Ik kan het alleen maar beamen, we hebben heerlijk eten gehad.
Nadat de mensen die meegegeten hebben worden bedankt voor hun aanwezigheid mag ik ook nog een paar woorden tot hen spreken voor de microfoon. Ik heb aangegeven dat ik waardering heb voor de mensen die veel en goed werk doen in de Beuckelaer. Ook zeker een woord van waardering voor de vele vrijwilligers die zich voor de bewoners van Beuckelaer en de andere mensen die daar omheen wonen inzetten.
Zonder de vrijwilligers zou het er in Beuckelaer heel anders uitzien. Inmiddels is het 13.30 uur geweest. De bewoners gaan weer naar hun eigen plekje en sommige mensen worden weer netjes thuisgebracht. Daarna ga ik richting gemeentehuis met de gedachte: wat was dit leuk, dit ga ik vaker doen!

Bildtse Post